grabe, hell week pa nga rin talaga ang mundo! hay, daming papers na dapat i-submit, at sympre wala pa kong natatapos!!! (as usual)

wooohhhh. yoko na nga eh, kakatamad na!grabe, ang dami-dami.. nakakainis na!!! di ko tuloy napanood kanina yung live ng amazing race sa studio 23!!!! cno kayang nanalo? hehe, sana sila brandon at nikki! favorite ko sila eh!!

hay.. cge na nga, tama na ito. kaylangang magtrabaho na!!

grabe, kaasar hell week pa rin talaga! wla pang kwenta ang partner ko for our reserch paper! sobrang as in wlang kwenta!! grrr..

kainis pa yung dapat na interviewihin ko. "she's from up and she doensn't want 2 answer quessies that's not 'legal' for her to say w/o getting approval from  the comapny.." really.. kainis. hehe, gaga talga ako eh. so mlmang bawal nga.. magagawa nga naman? pero kahit na.. asar na itetch eh!!!

arrggghh! :shock:

arrggghh!! xempre nagru-rush na naman ako for my research paper.. na wala pa kong nagagawa to be passedd on tuesday!!! grabe.. argh argh.. getting crazily insane..

tapos eto pang inaatupag. hehe. lokaret talaga.

naku cge na nga. next time na lang. longer blog later.

sayonara :shock:

masyado ko nga lang siguro pinoproblema ng lahat ng bagay na di naman dapat na talaga pinoproblema pa eh. hehe. adik talaga. pinapalaki ko nga langlahat ng bagay, tapos ako din naman ang hindi maka-tagal.

sabi ko dati pag-college na ako, dapat iba na. pero, wala ganunpa rin ako. masyadong obsessed sa 'me', nakakalimutan na, hoy di lang ako tao sa mundo. itigil ang drama.

pramis, from this day hindi na puro problema ko. dapat alalahanin ko na may ibang tao pa. ewan, bakit nga ba kasi ganito ako. hehe, bakit nga ba? psychological effects ba ito?

iniisip ko, malamang nga psychological effects ng kabataan ko. (naks, kabataan!! hehe) ganun kaya yun? after all, di ko naman masasabi na ako'y 'normal' na bata dati. parang ganito din ako dati eh. laging mapag-isa, saka takot na makipag-kaibigan sa tao, kahit sa kaloob-looban gusto naman. hay, malamang adik na akong ipinanganak. kelangan ko ata ng rehab.

san nga ba nanggaling yun? alam ko naman nung mas bata pa ako, (pre-school years) friendly naman ako. umaaapaw nga daw eh, as in feeling entertainer pa ako sa lahat ng tao. yun bang mga tipong kumakanta at sumasayaw basta ma-feel ko lang. pero ewan, biglang nagbago ako. nag-hibernate na lang ba bigla. hanggang nagyon di pa rin makalabas.

rekomendahan niyo nga ako ng magaling na psychiatrist(o psychologist.. well, kahit na alin! hehe)

actually dapat nag-aaral ako ngaun kasi exams ko bukas, may report pa din ako, at sak kailangang gumawa ng mga props para sa amazing race namin sa pe.

siyempre heto ako at nagpapakalango sa internet. hehehe. so what else is bago nga ba??

wala, napagtripan ko lang i-update ang ang aking blog. so blue.. hehehe.. d naman obvius kung anong fave color ko di ba?

well anyways, highways.. ewan ko ba pero talagang I never seem to accomplish anything these days. puro half-baked ang mga plano ko. lahat ng gawain, sinisimulan nga, maya-maya di naman tatapusin. hay! buhay, parang life. wish I could get out of this mode na. 9yak, so conio naman me!!)

oh, well at least natapos ko naman yung research about issues sa media in the philippines. oi para sa test ko yun ha!! hehehe.. sa totoo lang, its just another one of my stupid excuses so I can surf the net.

lagi namang ganyan.

Gusto ko talagang tumira ng malayo sa pamilya ko, sa ngayon. Gusto ko nganag mag-try ng scholarship for an out of the country na school (tama ba grammar ko?? hehehe), japan preferably. Kaya lang syempre can speak japanese, kaya next sem kuha na ako ng japanese. bakit nga ba? wla, gusto ko lang ma-proove sa sarili ko na kaya ko ring mabuhay, independently.

hirap kasi na lumaki sa overprotective na pamilya. masyado kang natututong maging dependent sa mga tao sa paligid mo, nakakalimutan mo ng may mga paa at kamay ka pala. sa tingin ko, yun talaga ang problema ko.

lahat ng bagay, masyado kong inaasa sa iba. pati paniniwala ko, sa kanila pa nakadepende.

hay. masyado na akong piliosopikal ha.

pero, sa totoo lang, gutso ko lang talagang malaman kung meron ba akong ibubuga. feeling ko kasi masyado akong stable. masyadong play-it safe, kumbaga. nahihirapan tuloy akong kilalalanin pati ang sarili ko.

so I guess living on my own would really help me a lot. next year sana pwede na.. hay.

wish me luck. :shock:

argghh!! asar ito. biglang nabura yung una kong ipo-post sana!!! tama ba naman yun?? grrr.. lesson, wag ng mag add ng smiley!!

well.. walang klase ngayon, qc day nga pala. ang tatanga-tangang c ako, nakalimutan buti na lang at hindi ako tumuloy sa skul. wuhuhu! imagine, kakatawa d ba?

so ano na nga bang bago? eto, same old ako pa rin naman. drowned myself sa mga vcds kagabi, kaya sobrang puyat. dagdag pa ang turik turik kong ate na naglalaro sa c, kaya areho kaming adik at naguyat hanggang mga 2. hehehe, but na lang at di namin katabi matulog c mama kung hindi... hehehe.. actually ok naman yung iba kong napanood, esp. yung kina chris o'donell at al pacino.. scent of a woman. mejo super drmatic kasi yung isa kong napanood, boys don't cry.. bat ako napaiyak? mas mabuti a yung isa kong napanood last lunes, my sassy girl. ASTIG!!! super!!

nasaan na kaya si kyun-woo ko? nag-eexist ba siya?? KYUN-WOO ASAN KA NA BA????

hehe, adik. sige na..

sayonara :shock: